Thei de gps in bos en hei, was jarig en mocht volgens de ongeschreven wet de Terrilhackers zelf een rit samenstellen. Zo werd enkele jaren geleden, ten huize van een toen 60-jarige Geert, op het terras, met een hapje en een glas ooit afgesproken. Maar het is dan verder gebleven bij een voornemen dat nooit tot uitvoering is gekomen. Kortom er veranderde vandaag ook weer niets, want Theo deed zoals de vele jaren voordien de routeplanning. Het eerste doel was de terril van Waterschei. Op weg naar Genk zijn we nog door het Essersbos gepasseerd. In Hengelhoef, in de buurt van Bruno tankstation, zijn we een kijkje gaan nemen aan de fietstunnels die het begin van de nieuwe fietssnelweg zijn. Helaas konden we er niet onmiddellijk op omdat ze nog bezig waren met de belijning. Maar een echte Terrilhacker weet zijn doorgang wel te vinden. We hebben dan een stuk van die snelweg gevolgd om in Zwartberg terug offroad te gaan op Opglabbekerzavel. De natuurbeheerders zijn daar zo drastisch tewerk gegaan dat wij onze singletracks niet onmiddellijk terug vonden. Uiteindelijk zijn we toch op het juiste spoor terecht gekomen. Daarna zijn we de terril opgereden en hebben we het officiële mtb traject een eind gevolgd om er dan zelf nog een stuk bij aan te breien. Via Labiomista en de vijvers en bossen van Hengelhoef hebben we verbinding gemaakt met terril 2 van de dag, zijnde Winterslag. Via de klassieke weg naar boven en via Deusjevoo terug naar onder. Gekronkel door track "hal 11" kon er ook nog bij. Via de Schemmersberg en Molenheide hebben de rit afgewerkt om het mooie cijfer 50 op de teller te laten verschijnen.
We hadden afgesproken op het terras van Den Dijk. En daar zat André al op ons te wachten met een mooi glas voor zich. Wij hebben zijn voorbeeld gevolgd. De rekening nam de oudste der fietsende Cupersen voor zijn rekening want hij had enkele dagen eerder ook verjaardagwensen in ontvangst mogen nemen.