Als we in westelijke richting rijden zitten meestal dezelfde ingrediënten in het menu, zijnde Platwijers, viskwekerijen, Bolderberg en Galgenberg en het Vogelsanckbos. De kopman durft de volgorde wel eens door mekaar te schudden om voor de nodige afwisseling te zorgen en af en toe wordt het Heidestrand er ook nog aan toegevoegd. En ook vandaag was dat het opzet. Maar toen we in Bolderberg De Slogen binnenreden, zijn we rechts afgeslagen. Een alsmaar smaller wordende asfaltweg met hier en daar een sporadische boerderij gaat stilaan over in een onverharde weg waarvan op het eind alleen een singletrack overblijft. En toen werd het spannend. We weten dat we daar ergens door een diepe beek moeten en onder en over een omgewaaide dikke boom moeten kruipen. Maar zover kwam het vandaag niet, want de beek bleek dieper te zijn uitgegraven zodat het voor ons een onmogelijke hindernis werd. Het aandachtig oog van Guido had echter gezien dat enkele wandelaars, die we kort voordien nog goedemorgen hadden toegeroepen, een ander paadje volgden tussen de bomen. Dat bleek de perfecte oplossing te zijn voor ons beekprobleem. Wij kwamen uit aan de achterkant van het Heidestrand en konden zo onze bedoelde trip langs de vijvers verderzetten. Via de onverharde Vrunweg rijden we normaal recht naar Bolderberg. Daar kwam vandaag ook een beetje verandering in want we hebben omweg gevolgd die ons deed uitkomen aan de forellenvijvers. Met deze aanpassingen is het dan toch weer een rit met verrassingen geworden.