In deze sombere oktobermaand krijgen we dan toch nog een relatief zonnige fietsdag aangeboden. De herfst heeft dit jaar al heel vroeg haar intrede gedaan, met als gevolg dat de meeste bomen hun bladeren al hebben laten neerdwarrelen op onze fietstracks. En dat zullen we geweten hebben. Voor de kopman, die nochtans elk paadje in de buurt beter kent dan zijn broekzak, was het bij momenten goed uitkijken om op het juiste spoor te blijven. En dat is zelfs een paar keer fout gelopen.
In het bos van de Pleinstraat en op de Teut waren er geen problemen; Daar gingen we vooral kijken in hoeverre de bodem sis opgedroogd. Via Klein hengel begaven we ons naar de bossen van Hengelhoef. Op de nieuwste tracks op en rond de landduinen, zorgde het bladertapijt een eerste keer voor problemen en vonden we de ‘ingang’ van het vervolgtraject niet onmiddellijk. We treurden er niet om, want Driehoeven was ons volgend doel. Maar toen we dat ongeveer half hadden afgewerkt, bracht het dik bladerdek ons opnieuw in verwarring en heeft de koprijder ergens een foute keuze gemaakt waardoor we plots in de bewoonde wereld terecht kwamen. We kruisten de Westerring en kwamen via een woonwijk op de Onderwijslaan terecht. Dat laatste is bij de kopman goed bekend want hier heeft hij zijn beroepsloopbaan ingezet. We zaten eigenlijk helemaal uit de bedoelde richting, maar voor elk probleem is er wel een oplossing te vinden. KRC Genk ligt in de buurt en daar trokken wij naar toe om via Opglabbekerzavel onze trip offroad verder te zetten. We reden rond Labiomista naar de vijvers van Hengelhoef. In de bossen lag nog steeds een stuk singletrack op ons te wachten waarvan we in het begin de ‘ingang’ niet hadden gevonden. Dat gingen we nog even verder afwerken. Tijdens de terugrit zijn we nog door het Essersbos gepasseerd. Ondanks een paar ‘missingen’ is het toch nog een mooie rit geworden. Zo zie je wel; voor elk probleem is er een oplossing.