1166 Waterschei Winterslag

Tijdens de nacht was de temperatuur diep onder het vriespunt gedoken en het leek erop dat die daar in de voormiddag nog een tijdje zou blijven vertoeven. Daarom zijn we ondertussen overgeschakeld naar namiddagritten. Jos N. opperde zelfs het idee om de rit iets in te korten, want vanaf 15u maakt het thermometerkwik weer een dalende beweging. Voor Guido was het tevens zijn wederoptreden bij de groep.
Na de gebruikelijke passage over de Teut reden we via Klein Hnegel naar de bossen van Hengelhoef met de bedoeling de verbinding te maken met Zwartberg. Om het gezelschap eens iets nieuws aan te bieden zijn we over de oude cité van Zwartberg gereden op weg naar het plaatselijk vliegveld. We zijn in wijzerzin rond het vliegveld gereden op zoek naar de mooie singletracks die daar ooit lagen. We moesten al snel vaststellen dat we voortaan in de verleden tijd moeten spreken, want van al dat moois blijft er niet veel meer over. Opglabbekerzavel heeft een serieuze gedaantewisseling ondergaan. Hoe wij ook ons best deden, telkens kwamen we voor omgewoelde paden of nieuw verrezen omheiningen te staan. Er zat niets anders op dan ons actieterrein te verleggen naar de bossen rond KRC Genk. Nadat we rond de terril van Waterschei waren gereden, hebben we het oude kolenspoor gevolgd tot Driehoeven. Op de terugweg zijn we nog halvelings over de terril van Winterslag gepasseerd. Via de Schemmersberg en het heidelandschap van Molenheide werd de rit verder efgewerkt.
Van ons opzet om de rit wat in te korten en iets vroeger aan de après te beginnen kwam niets in huis. Door het vele oponthoud en omwegen hadden we de tijd en afstand helemaal fout ingeschat. We eindigden ruim een kwartier later dan gebruikelijk en hadden 47 km op de teller.