1181 Teut Tenhaagdoornheide Hengelhoef Essersbos

We hadden nog eens een “full house”. Alle beschikbare actieve Terrilhackers kwamen opdagen voor deze rit. Zeven mooi uitgedoste mountainbikers maakten hun opwachting in de Driesweg. Nummer acht was nog in burgerkledij, want hij was in extremis nog nieuwe pedalen gaan kopen om op zijn nieuwe crancks te schroeven. Hij stuurde de meute vooruit richting Teut zodat hij in alle rust zijn werk kon afmaken en zijn fietsplunje aantrekken. Afspraak over een kwartier op de top van de Teut. En zo geschiedde. Guido loodste de mannen naar de plaats van afspraak, waarna Theo hem van zijn taak kon ontlasten en zelf de koppositie overnemen. Hij nam het peloton mee naar Hengelhoef waar ze heel wat singletracks kregen aangeboden. Technisch paadjes werden mooi afgewisseld met bredere rechte paden, zodat iedereen de kans kreeg om mooi aan te sluiten. Met een grote groep is het immers niet altijd voor iedereen even gemakkelijk om te volgen. Dus die rustige momenten waren welgekomen. Bij het verlaten van de bossen en vijvers van Hengelhoef zijn we nog langs het Essersbos gereden. En omdat we smaak goed te pakken hadden mocht het technisch stukje van Spronken er ook nog bij. Herman, die de MTB het laatste jaar niet vaak heeft gezien, bedankte voor het aanbod en wachtte ons op aan de uitgang. De rest volgde. Ook Guido, maar zoals gebruikelijk nam hij op het einde waar het iets moeilijker wordt de ‘chickenrun’ . Jacky daarentegen voelde zich geroepen om voor een beetje spektakel te zorgen. Hij dook voor de ogen van zijn volgers van een berm af om een paar meter lager te landen. Gelukkig verliep het allemaal zonder bulten en blutsen. Daar mocht op geklonken worden. Herman liet de bierglazen klinken ter gelegenheid van zijn verjaardag en Johan nam de koffie voor zijn rekening ter gelegenheid van zijn officiële pensionering.