Twee weken geleden hadden we de rit noodgedwongen moeten inkorten omwille van een weerspannige crank die maar niet op haar plaats wou blijven zitten. Vandaag hebben we die rit overgedaan zoals ze oorspronkelijk bedoeld was.
Via de Schemmersberg en Zonhoverheide reden we naar Winterslag om vanaf Casa Papa Giovanni de singletrack te volgen langs de spoorweg. En ook dit keer kozen we voor de uitdagende track die tegen de spoorwegberm ligt. In het Kriekelbos hebben we ons dit keer wel tegoed gedaan aan het ruim aanbod van op- en neergaande paadjes. Langs de Stiemerbeek zijn we naar de Maten gereden. Dit keer hebben we het Diepenbekerbos er wel bij kunnen nemen. Op de wandelpaden van de Maten waren talrijke wandelaars. Ze konden onze aanwezigheid niet allemaal even goed appreciëren.
Aan ’t Kneip zijn we de Hasseltweg overgestoken om in het bos aan de overkant nieuwe paden te ontdekken. In het begin liep dat vlotjes, maar dan werd het pad smaller en grilliger en moesten we ons geregeld tussen de struiken murwen. Uiteindelijk zijn we toch op de lange rechte laan terecht gekomen die ons richting stationnetje van Bokrijk leidde. Via de bossen van Bokrijk zijn we stilaan terug huiswaarts gekeerd.