1192 Nieuwe Kempen Waterschei

Datum: 
zaterdag, 21 maart, 2026
Aantal km: 
45
Terrils: 
Waterschei
Deelnemers: 
Guido
Theo
Jacky
Jos N.
Opmerking: 

Dat Jos N. verjaart op 21 maart is een vaststaand feit. Dat dat gepaard gaat met de eerste lentedag is echter een wijdverspreid misverstand. De lente begint meestal een dag eerder, op 20 maart. Dat is de zogenaamde lente-equinox, het begin van de astronomische lente, wanneer dag en nacht even lang zijn. Meestal gebeurt dat op 20 maart, en heel uitzonderlijk op 21 maart.
Wat veel belangrijker is dan dit astronomisch weetje, is het feit dat wij vertrokken met een lentegevoel. De zon doet al enkele dagen haar uiterste best, maar ’s morgens zou ze nog net iets beter haar best mogen doen. Wij hadden alle vier de korte broek uit de kast gehaald, maar bij het vertrek voelde het toch nog frisjes aan. En zo zou het vestimentair ook moeten. Fris gekleed de fiets op om u daarna lekker warm te rijden. We hebben daar ook ruim de mogelijkheid voor gekregen, want de gids had enkele technische trajecten in de planning opgenomen. In Houthalen-oost nabij Labiomista en Nomadland ligt zo een heuvelig stukje met veel korte bochten. In het heidegebied Opglabbekerzavel was het vooral het losliggend zand dat die spieren extra deed warmlopen. Langs het vliegveld van Zwartberg stonden we plots voor een kale ontboste plek. Niet alleen de bomen en struiken, ook ons pad was door de bulldozers weggeveegd.
Ons hoofddoel was de Nieuwe Kempen, waar het mooie parcours helemaal werd afgewerkt. Guido en Jos hadden de “uitgang” gemist en hadden iets te laat in de gaten dat ze aan een tweede rondje begonnen waren. Dat hebben ze iets verder dan toch afgebroken. Onze volgende bestemming was de terril van Waterschei. We hebben daar een tijdje de officiële pijltjes gevolgd. Het was nodig van het koppeke er goed bij te houden, want veel paden zijn door de overvloedige regen fel uitgespoeld, waardoor dikke stenen aan de oppervlakte zijn gekomen.
Voor de terugrit hebben we de offroadpaden langs de fietssnelweg gevolgd tot Driehoeven, want daar wilden we onze stuurvaardigheid nog eens testen tegen de berm van de autosnelweg.
Bij aankomst aan Den Dijk, was duidelijk dat wij niet de enige waren met lentekriebels. Het terras zat weer goed vol. De lentezon had nog voldoende kracht om ons op temperatuur te houden, terwijl wij konden nagenieten met een lekker biertje en aansluitende koffie, geschonken door de jarige.