1219 Boxberg Melberg Martensberg

Na de vorige rit, die zich hoofdzakelijk afspeelde in de Genkse Maten, trokken we vandaag, in de koelte van de morgen, opnieuw naar de voormalige mijnstad, maar we gingen er totaal andere oorden opzoeken. We reden via Molenheide de dorre uitgedroogde natuur in. We passeerden er langs een zwartgeblakerde vlakte, resultaat van een natuurbrandje dat men gelukkig heel snel onder controle heeft gekregen. Als dat was overgeslagen naar de nabijgelegen heide en aansluitende bossen, zou dat een ongeziene ramp geweest zijn voor ons vertrouwd actiegebied. Een half uurtje later stonden we, op Zonhoverheide, opnieuw voor zo een verkoolde vlakte. En ook hier kwam de bluswerken snel genoeg in actie om groter onheil te voorkomen.

We reden dan verder naar Boxbergheide om daar in de buurt van het zwembad wat op en neer te rijden.  Daarna verplaatsten we ons naar de Paterskerk en vervolgens de Melberg. Enkele klimmetjes, slingerende afdalingen en rustige schaduwrijke paadjes wisselden voortdurend af. De schaduw was welkom, want de zon had met al haar kracht de koelte helemaal verdrongen. Op de terugweg zijn we nog over de St.-Martensberg gereden. Toen we via de “roetsjbaan” de Westerring waren overgestoken, zijn we onmiddellijk links afgeslagen en hebben we een tijdje de Stiemerbeek gevolgd. Het Kriekelbos hadden we vorige rit immers al bezocht. Uiteindelijk kwamen we in de Tennislaan waar we het klassieke pad langs de spoorweg hebben gevolgd om stilaan terug huiswaarts te keren.