Jacky wordt verwend. Voor de tweede week op rij een TT in zijn buurt. In Mol zijn we ooit geweest, maar niet bij deze organisatie. En vermits het in de Noorderkempen ligt, moet het goed berijdbaar zijn na een regennacht.
Vijf hackers stonden ingeschreven op website. Ook Geert zou van de partij zijn. Een klein misverstand betreffende het vertrekuur, zorgde er echter voor dat we slechts met 4 aan de inschrijvingstafel stonden.
Enkele honderden meters na de start had Jacky kettingproblemen. Na wat gepruts was het euvel verholpen, maar echt perfect lopen deed het niet, zodat onze senior de kleinste kroontjes niet kon gebruiken. Goed voor de conditie, moet je dan maar denken. We hadden er al een drietal km opzitten voor we de bewoonde wereld vaarwel mochten zeggen. We zouden die rit heel wat (iets te veel naar onze zin) kilometers over asfaltwegen bollen. De bospaden mochten er wel zijn. Lichte zandbultjes begroeid met grove dennen. Geen moddertoestanden dit keer. Lichtlopende paden, zodat we een gemiddelde haalden van boven de 20 km/u. Of zou het aan de koploper gelegen hebben? Jacky heeft de koppositie voor een groot gedeelte opgeeist. Op de asfaltstukken, waar de wind pal op de kop blies, kwam Guido met zijn brede torso de andere hackers geregeld uit de wind zetten.
Het was eens een andere streek, maar echt super kon je deze verplaatsing moeilijk noemen.
Toen we in het cafetaria net onze afkoeler besteld hadden, kwam er een vijfde blauwgetreepte hackers de zaak binnen. Geert was met een uur vertraging toch nog aan de rit begonnen. Hij had dan wel een kortere afstand gedaan. Kwestie van samen met de rest te genieten van een drankje.