In de rapte een rit plannen is geen goed idee. Zeker niet als dat met een tablet gebeurt op de WC. Zo ontstond er enige verwarring omtrent het vertrekuur. Na het nodige ge-sms en de weerkaarten nog eens te hebben geraadpleegd, werd besloten er een voormiddagrit van te maken. Dat was een goede keuze, want in de namiddag werd Midden-Limburg geregeld bedacht met een stevige bui, voldoende om er goed nat van te worden.
In de voormiddag hebben we het droog kunnen houden. Tijdens de laatste kilometers viel er iets dat op lichte miezer leek. Het was wel fris. De lange broek en wintervest waren best te verdragen. De koude strakke wind deed het koudegevoel nog wat versterken.
De kleine buitjes van ’s morgens hadden nauwelijks sporen nagelaten. De ondergrond lag er zeer goed bij. Geen moddertoestanden, hier en daar zelfs erg los zand dat alweer een bui kan verdragen.
We hebben vooral op Kelchterhoef Ten Haagdoornheide rondgetoerd. Even zijn we door het stiltegebied gereden. Enkele bikers zullen het verschil niet maken, als je ziet hoe de grote machines daar op en af hebben gereden. Omdat de bodem echt droog was hebben we ons op plaatsen gewaagd, die meestal moeilijk toegankelijk zijn wegens, te nat.
Bij aankomst aan de QV stonden er 48 km op de teller. De lente was goed ingezet. De jarige webmaster trakteerde het gezelschap op een warm drankje met bijhorende borrel. Daarna hebben we een nieuw biertje geproefd. Niet slecht, het smaakt naar nog. Zowel het bier als de rit.