De GPS in bos en hei had de dag voordien een upgrade gedaan en weer wat nieuwe paadjes toegevoegd op zijn harde schijf. Zowel op onze vertrouwde Teut als in Waterschei hebben we enkele nieuwe paden gereden. En het waren allemaal propere paden, wat niet vanzelfsprekend is in deze regenperiode.
De eindbestemming was “Het talud” in Waterschei. Zowel voor Marc als de webmaster was dit onbekend terrein. Het talud sluit aan op een mooie golvende singletrack door de heide. We hebben ze alle twee in beide richtingen doorlopen. En dat weegt door.
Voor de terugrit hebben we een pad gevonden langs het vliegveld. Eenmaal op de grote baan aangekomen, zijn we naar rechts gereden. Dat was een foute keuze, want het was de bedoeling een korte doorsteek te doen naar het plateau van de terril van Zwartberg. Door deze verkeerde gok hebben we enkele kilometers over asfalt moeten omrijden om het bedoelde plateau te bereiken. Op deze hoogte was het beuken tegen de wind.
Normaal rijden we via de terreinen van de voormalige zoo terug naar Hengelhoef, maar omdat we vreesden dat het daar te nat zou zijn, hebben we in de andere richting gegokt, want daar moet zich het militair domein bevinden. Na enkele kleine wegen door een woonwijk kwamen we aan het bedoelde terrein uit. Langs de zuidelijk rand reden wij, met alweer een sterke wind schuin op de kop, aan een stevige vaart richting Kelchterhoef. Langs het golfterrein en de Genaderse Molen ging het dan verder naar Den Dijk.
Het waren 46 kilometers over een zeer gevarieerd parkoers met een viertal totaal nieuwe paden. Daar moest op geklonken worden. En ook de bestelling was, in de trend van de rit, zeer gevarieerd.