Guido zal het binnenkort ook kunnen ervaren; gepensioneerden hebben een druk leven. Zelfs zo druk dat de woensdagrit niet kon doorgaan en wij donderdag de fiets op gingen. Maar dat paste dan jammer genoeg niet in de agenda’s van Jacky en Herman.
We hadden afgesproken bij de webmaster, want er stond een trip naar Beringen gepland. Daarvoor moesten we langs het Zolders exemplaar passeren en die lag er zo uitnodigend bij dat wij niet aan de drang konden weerstaan om naar boven te rijden. De afdaling gebeurde aan de achterkant over een bochtig stenig parkoers. JOSke bekende luidop dat het bochtenwerk niet tot zijn specialiteiten behoort. André maakte de opmerking dat je dan best gewoon rechtdoor rijdt. Even later mocht hij echter aan den lijve ondervinden dat die redenering niet klopt en je toch best de bochten volgt.
We volgden de klassieke paden naar Beringen, met passages door de beboste duinen vlakbij Koersel kapel en de niet te missen Vossenberg.
Op de terril van Beringen hebben we gewoon de groene pijlen gevolgd. Toen we een eerste rondje gedaan hadden, zijn we langs de brede kiezelweg een tweede keer naar de top gereden om er een tweede keer langs de groen pijlen naar onder te gaan. We moesten immers aan de andere kant zijn om de terugrit aan te vatten, want dat doen we liefst over andere paden dan de heenrit.
Voor de après streken we neer op het terras van ’t Buske, waar de triples rijkelijk vloeiden.