Af en toe mag het er eens rustiger aan toe gaan. Zeker voor onze voorzitter die de laatste week een flinke teug heeft mogen proeven van het bouwvakkersleven. We trokken westwaarts naar het uitgestrekt vijvergebied. Steven kreeg hierbij heel wat onbekend terrein te zien, want zowel het vijvergebied achter het Heidestrand, de viskwekerijen en het natuurgebied Platwijers had hij nog nooit bezocht. Een korte stop aan de uitkijktoren mocht dan ook niet ontbreken. Vooraf hadden we ook al een flink traject afgelegd door de bossen van Vogelsanck.
Na het vijvergebied trokken we naar de Galgenberg in Terlaemen en vervolgens naar De Kluis van Bolderberg. Het klimwerk bleef overal, zoals beloofd, beperkt tot het minimum. Tijdens de terugrit passeerden we een tweede keer door de bossen van Vogelsanck.
Op het druk bezet terras van Den Dijk vonden we nog enkele vrije stoelen aan een tafel waar enkele Basfietsers zich al hadden gevestigd. Met veel respect luisterden wij naar de prestaties van enkele mannen van rond de tachtig die ritten rijden van ruim 100 kilometer en daarbij gemiddelden laten optekenen van achteraan in de 20. Wij voelden ons allemaal een beetje in mekaar krimpen. Het gesprek eindigde echter over het aantal batterijen dat ze meenemen en hoe ze die op de beste manier aan mekaar koppelen. En plots voelden wij onszelf weer heel wat groeien.