In de vakantieperiode is de opkomst gebruikelijk aan de lage kant. Als dan ook nog eens een paar ”vaste waarden” wegens medische redenen moeten afhaken, blijft er niet veel volk meer over. Daarom waren we blij dat er plots toch zes stuks kwam opdagen voor deze midweekrit. De kopman was daags voordien al in z’n eentje te velde getrokken, om te testen in hoeverre een wederoptreden gerechtvaardigd is. Vermits het resultaat positief was, kon hij opnieuw het voortouw nemen om de rest op sleeptouw te nemen. De rit van daags voordien werd netjes overgedaan. Hier en daar werd een alternatief gezocht voor de door braamstruiken volledig dichtgegroeide plaatsen. Hier en daar lieten de stekelplanten toch letterlijk hun sporen na onder de vorm van bekraste armen. Even kwam er zelfs meer bloed aan te pas toen Jos een schuiver maakte op een smal kiezelspoor. De tocht verliep via Klein Hengel naar de bossen en vijvers van Hengelhoef. Daarna werd een pad langs het golfterrein gevolgd richting Kelchterhoef. De technische plekjes in de buurt kwamen allemaal aan de buurt. Het verste punt situeerde zich aan het militair domein ergens in Helchteren. De terugrit liep langs De Plas, de bossen van Kelchterhoef en zo via de andere kant van het golfterrein terug richting Zonhovense Teut.
Voor de après trokken we naar Camping Holsteenbron, waar de Saint Feuillien Grand Cru rijkelijk vloeide ter gelegenheid van Andrè zijn zeventig lentes. Zoals verwacht verscheen onze voorzitter ook ten tonele.