Een blik in het archief leert ons dat het al bijna 2 maanden geleden was dat we de combinatie Kelchterhoef-Hengelhoef nog hadden gemaakt. Bovendien waren we met 9 komen opdagen, zodat het niet aangewezen was om een parkoer uit te stippelen met veel hindernissen. Zonder veel omwegen rechtstreeks naar Kelchterhoef gereden om daar in het heidelandschap de mooiste paden uit te zoeken. De onvermijdelijke duinen lagen er erg zanderig bij, zodat menig hacker voet aan de grond moest zijn. Na de duinen nog even de schapenweide doorkruist. Een prachtig dalend pad slingerend tussen de vliegdennen. Wel poortjes aan de in- en uitgang, maar dat heeft ook zo zijn voordelen. Tijd voor een plasje of gewoon om even terug op adem te komen. Langs het golfterrein naar de bossen van Kelchteren. Ook dit blijft een van de mooiste mtb-paden. Om onze status van hacker hoog te houden, zijn we via een gat in de omheining het domein rond de plas binnengedrongen. Op en neer tegen de helling rond de plas om onze technische vaardigheden nog eens te testen aan de gekende klim. Mooi om te zien hoe verbazend goed deze helling veroverd werd. In het verleden is het ooit anders geweest. Het niveau der hackers is duidelijk in opmars. Omdat we af en toe een nieuwe uitdaging nodig hebben, heeft Flip tegen de flanken van de terril van Winterslag een nieuw examenparkoers uitgehouwen. Voor menig hacker voorlopig nog een trap te hoog, maar ook daar zal spoedig verandering in komen. Omdat het de laatste rit van de maand april was, zouden we deze ultieme kans met 2 handen grijpen om nog enkele hackers in orde te stellen betreffende de 'terril van de maand'. Paul heeft karakter en kon aan de verleiding weerstaan. Gelijk heeft hij, want het is werkelijk indrukwekkend als je van beneden de hackers een voor een langs de flanken van deze terril naar beneden ziet schieten. De teller duidde reeds 40 km aan. Tijd om betere oorden op te zoeken. Bij aankomst aan onze vaste stek stond het mooie getal 50 op de teller. Daar zouden we op toosten.