De warmste dag en de zwoelste nacht van het jaar waren gepasseerd. Daarom had de spoorzoeker zijn troepen in de vroegte samengeroepen en heel veel bos beloofd. Onze voorzitter had aangekondigd dat hij met de koersfiets op pad ging, zodat wij met hem geen rekening moesten houden en “ons eens goed konden laten gaan”. Hier was duidelijk enig schuldgevoel merkbaar, alhoewel dat helemaal niet nodig is.
We zijn aan de Pleinstraat zoals beloofd onmiddellijk de bossen ingedoken en hebben daar ieder pad, kuil en kronkel gezien. Op de Waerdstraat zijn we de E-314 gestoken naar de bossen van Meulenberg. Vervolgens naar Kelchterhoef. De kopman had overal zoveel mogelijk de meest technische hoekjes opgezocht. Dat was immers de verborgen boodschap van de voorzitter. De temperatuur was ondertussen alweer aardig opgelopen. Om af te koelen reden we naar Hengelhoef voor de combinatie vijver en bos. Even hebben we haltgehouden op de plaats waar onze senior een week eerder zijn koprol maakte. Tijdens de terugrit naar Zonhoven zijn we, bij wijze van afsluiter, ook nog door het Essersbos gepasseerd. Theo hield er een stevig tempo op na. Johan, die al enige tijd amper een mtb heeft gezien, volgde aanvankelijk verrassend goed maar zag even later het licht toch uitgaan.
Voor de après hadden we opnieuw gekozen voor het terras van de camping. En daar verschenen ook Jos met de mtb en Guido met de koersfiets. We hadden er heel wat vierkante meters van het terras ingepalmd om de 8 Terrilhackers op veilige afstand van mekaar te kunnen plaatsen.