We zijn er in geslaagd om nog enkele onbereden paden te ontginnen. Zo hebben we een mooi ommetje gemaakt over de resten van de terril van Houthalen, waar er een mooi bebost talut is met een hoogteverschil van een tiental meters. O.w.v. technische problemen met de fiets van Guido, zijn we even hulp moeten gaan zoeken bij een fietsenmaker in de buurt. Gelukkig wou die man tijd vrijmaken om Guido zijn schroeven los te maken, wat dat ook moge betekenen. Via "de ramp" en het Remostort zijn we het militair domein binnengereden. Je zag de 2 ex-militairen in onze rangen duidelijk genieten. Via een ommetje langs de bossen van Koersel kapelleke bereikten we de achterkant van de terril van Zolder. Een super steile klim leidde ons naar de schrikdraden die in het verleden al eerder voor hylarische toestanden had gezorgd. Jos suste de gemoederen met de wetenschap dat er geen schapen liepen en dat er voor ons geen gevaar was voor elektrocutie. Schapen hebben we idd niet gezien, maar van die draden bleef je toch best af. Wij waagden het dan om een andere route te nemen dan de vorige keer en werden prompt beloond met een prachtig stukje terril dat bij momenten steil maar toch goed te beklimmen was. Dit is zeker voor herhaling vatbaar! En ook voor het terrasje achteraf hebben we nieuwe oorden opgezocht. En ook dit viel in de smaak en is voor herhaling vatbaar.